داستان عجیب مربی فقید NBA از میز پوکری که پس از مرگ یک بازیکن ادامه یافت

Don Nelson، مربی افسانه‌ای NBA که ۹ اوت درگذشت، در مصاحبه‌ای از یکی از بازی‌های پوکر خانگی‌اش گفته بود که در آن یکی از بازیکنان، Greg Booth، حین بازی درگذشت اما جمع تصمیم گرفت به بازی ادامه دهد. Nelson این اتفاق را یکی از فراموش‌نشدنی‌ترین شب‌های زندگی دوستانش توصیف کرد.

Don Nelson، مربی سرشناس NBA که در سن ۸۶ سالگی و در تاریخ ۹ اوت درگذشت، سال‌ها میزبان بازی‌های پوکر خانگی با حضور چهره‌های مشهور بود. یکی از عجیب‌ترین خاطرات او مربوط به شبی است که یکی از بازیکنان میز، Greg Booth، حین بازی جان باخت، اما جمع تصمیم گرفت بازی را متوقف نکند.

Nelson در مصاحبه‌ای با Rick Quan که در سال ۲۰۲۳ در YouTube منتشر شد، گفته بود به جمع بازیکنان از جمله Woody Harrelson گفته است که Booth دوست داشت زندگی را کامل زندگی کند و بازی باید ادامه پیدا کند. به گفته‌ی او، پیکر Booth را روی ایوان خانه گذاشتند و هر یک از حاضران یک چیپ ۲۰ دلاری در جیبش گذاشتند تا زمانی که مأموران برای انتقال او برسند.

این بازی‌های خانگی Nelson در هاوایی برگزار می‌شد و از جمله بازیکنان ثابت آن می‌توان به Willie Nelson، Owen Wilson و Luke Wilson اشاره کرد. او در مصاحبه‌ای با WRAL News گفته بود پات‌های این بازی‌ها معمولاً تا حدود ۳ هزار دلار بالا می‌رفت.

میراث یک مربی در دنیای پوکر خارج از زمین بسکتبال

Don Nelson یکی از موفق‌ترین مربیان تاریخ NBA بود که با ۱٬۳۳۵ برد، دومین رکورددار پیروزی در تاریخ این لیگ به شمار می‌رود. او پیش از دوران مربی‌گری، بازیکنی موفق در دانشگاه Iowa و سپس در NBA بود و در ترکیب قهرمانی‌های Boston Celtics حضور داشت.

بعد از بازنشستگی، Nelson به جای دوری از فضای رقابتی، آن را در قالب دیگری در پوکر خانگی دنبال کرد. حضور چهره‌های هالیوودی و موسیقی در میزهای او نشان می‌دهد پوکر برای بسیاری از افراد مشهور، مسیری برای حفظ ارتباطات اجتماعی و دور هم بودن است، نه صرفاً یک بازی رقابتی.

این‌که Erik Seidel، قهرمان ده‌دوره‌ای WSOP و عضو Poker Hall of Fame، خاطره‌ای طنزآمیز از دیدار با Nelson تعریف کرده، نشان می‌دهد شهرت او در جامعه‌ی پوکر فراتر از یک علاقه‌مند ساده بوده است. چنین ارتباطاتی میان ورزشکاران حرفه‌ای و بازیکنان سطح بالای پوکر، بخشی از فرهنگ غیررسمی این بازی در آمریکاست که کمتر رسانه‌ای می‌شود.

چرا چنین خاطراتی برای جامعه‌ی پوکر مهم هستند

داستان‌هایی از این دست، فارغ از جنبه‌ی عجیب و حتی تلخشان، بخشی از تاریخ شفاهی پوکر را می‌سازند؛ روایت‌هایی که معمولاً در کتاب‌ها یا رسانه‌های رسمی ثبت نمی‌شوند و تنها از طریق مصاحبه‌های شخصی به نسل بعد منتقل می‌شوند. برای بازیکنان ایرانی که بیشتر با فضای آنلاین یا تورنمنت‌های رسمی پوکر آشنا هستند، این روایت یادآور بُعد اجتماعی و دوستانه‌ی این بازی در شکل خانگی و سنتی آن در آمریکاست.

واکنش آرام جمع در برابر مرگ Booth، به‌جای وحشت یا توقف کامل بازی، بازتابی از نگاه خاص این گروه از بازیکنان به زندگی و مرگ بود؛ نگاهی که Nelson آن را به شخصیت خود Booth نسبت داد. این خاطره اکنون، پس از درگذشت خود Nelson، بار دیگر به یکی از نمادهای فرهنگ پوکر خانگی در میان چهره‌های مشهور آمریکا تبدیل شده است.

players