بسیاری از دستهای پوکر قبل از اینکه اولین کارت مشترک روی میز قرار بگیرد، عملا تعیین تکلیف میشوند. بازیکنی که در پریفلاپ دست مناسبی انتخاب میکند، به پوزیشن توجه دارد و واکنش درستی به ریز حریف نشان میدهد، در مراحل بعدی با تصمیمهای سادهتری روبهرو خواهد شد.
در مقابل، ورود به پات با دستهای ضعیف معمولا بازیکن را وارد موقعیتهایی میکند که هیچ انتخاب خوبی در آنها وجود ندارد. ممکن است روی فلاپ یک جفت متوسط بسازد، چند دور شرط را کال کند و در نهایت بخشی از چیپهای خود را با دستی ببازد که اصلا نباید با آن وارد بازی میشد.
استراتژی پری فلاپ به شما کمک میکند پیش از ورود به هر دست، سه موضوع را بررسی کنید:
- قدرت کارتهای شروع
- موقعیت شما روی میز
- اقدام بازیکنان قبل از شما
ترکیب همین سه عامل مشخص میکند که باید فولد کنید، کال کنید، ریز بدهید یا در بعضی شرایط سراغ تریبت بروید.
پریفلاپ در پوکر چیست؟
پریفلاپ اولین دور شرطبندی در تگزاس هولدم است. این مرحله پس از پخش دو کارت شخصی و پیش از قرارگرفتن سه کارت فلاپ روی میز آغاز میشود.
در این مرحله هنوز هیچ کارت مشترکی وجود ندارد. بنابراین تصمیم شما بیشتر بر اساس قدرت دست شروع، پوزیشن، اندازه استک و رفتار بازیکنان دیگر گرفته میشود.
گزینههای اصلی در پریفلاپ عبارتاند از:
- فولد: کنارگذاشتن کارتها و خارجشدن از دست
- کال: برابرکردن مبلغ شرط فعلی
- ریز: افزایش مبلغ شرط
- تریبت: ریز مجدد در برابر بازیکنی که قبلا ریز داده است
- آل این: واردکردن تمام چیپهای باقیمانده به پات
هدف این نیست که با هر دست قابلبازی وارد پات شوید. هدف این است که فقط در موقعیتهایی بازی کنید که انتظار دارید تصمیم شما در بلندمدت سودآور باشد.
چرا تصمیم پریفلاپ اهمیت زیادی دارد؟
اشتباه در پریفلاپ معمولا فقط به همان مرحله محدود نمیشود. وقتی با یک دست ضعیف وارد بازی میشوید، احتمال اینکه در فلاپ، ترن و ریور نیز با تصمیمهای دشوار روبهرو شوید بیشتر میشود.
فرض کنید با دستی مانند K8 خارج از خال و از پوزیشن ابتدایی وارد پات شدهاید. اگر روی فلاپ یک شاه بیاید، ظاهرا تاپپیر دارید؛ اما کیکر ضعیف شما باعث میشود در برابر دستهایی مانند AK، KQ یا KJ آسیبپذیر باشید.
مشکل اصلی این نیست که همیشه دست ضعیفتری دارید. مشکل این است که نمیدانید جفت شاه شما واقعا جلو است یا فقط شما را به پرداخت شرطهای بیشتر تشویق میکند.
یک تصمیم منظم در پریفلاپ باعث میشود:
- کمتر با دستهای تحت سلطه وارد بازی شوید.
- در پوزیشنهای نامناسب پات بزرگ نسازید.
- مقابل ریزهای قوی بیدلیل کال نکنید.
- در مراحل بعدی محدوده دست مشخصتری داشته باشید.
- هزینه اشتباهات خود را کاهش دهید.
انتخاب دست شروع در پریفلاپ
اولین بخش استراتژی پریفلاپ، انتخاب دست شروع است. تمام دو کارت ابتدایی ارزش یکسانی ندارند و حتی یک دست مشخص نیز در همه موقعیتها به یک شکل بازی نمیشود.
دستهای شروع را میتوان به چند گروه کلی تقسیم کرد.
جفتهای بالا
دستهایی مانند AA، KK، QQ و JJ از قویترین دستهای شروع هستند. این دستها معمولا باید با ریز یا تریبت بازی شوند؛ زیرا هم ارزش بالایی دارند و هم بهتر است پیش از فلاپ پات را بزرگتر کنند.
بازی آهسته با جفتهای بالا همیشه اشتباه نیست، اما اگر بدون دلیل فقط کال کنید، ممکن است چند بازیکن دیگر نیز وارد پات شوند. هرچه تعداد بازیکنان بیشتر شود، احتمال شکست جفت بالای شما افزایش پیدا میکند.
کارتهای بزرگ همخال
دستهایی مانند AKs، AQs و KQs قدرت بالایی دارند. این دستها علاوه بر ساختن جفت قوی، میتوانند فلاش، استریت یا دراوهای قدرتمند بسازند.
حرف «s» کنار نام دست به معنای همخال بودن دو کارت است. برای مثال AKs یعنی آس و شاه از یک خال هستند.
جفتهای متوسط و کوچک
دستهایی مانند TT، 99، 88 یا 55 در شرایط مناسب قابلبازی هستند، اما ارزش آنها به پوزیشن، اندازه استک و اقدام بازیکنان قبلی وابسته است.
جفتهای کوچک گاهی با هدف ساختن ست وارد پات میشوند. با این حال، صرف اینکه ممکن است روی فلاپ ست بسازید، دلیل کافی برای کالکردن هر ریزی نیست. باید بررسی کنید آیا اندازه استکها بهاندازهای هست که در صورت ساختن ست، سود مناسبی به دست آورید یا نه.
کانکتورهای همخال
دستهایی مانند 98s، 87s و 76s را کانکتور همخال مینامند. این دستها امکان ساختن استریت و فلاش را دارند، اما نباید قدرت آنها را بیش از حد تصور کرد.
کانکتورهای همخال معمولا در پوزیشنهای پایانی و با استک مناسب ارزش بیشتری دارند. بازیکردن همین دستها از پوزیشن ابتدایی یا در برابر یک ریز بزرگ میتواند دردسرساز شود.
آسهای ضعیف
دستهایی مانند A7، A5 یا A2 برای بازیکنان تازهکار جذاباند، چون یک آس دارند. اما داشتن آس بهتنهایی یک دست را قوی نمیکند.
اگر با A7 وارد پات شوید و روی فلاپ یک آس بیاید، ممکن است در برابر AT، AJ، AQ یا AK قرار گرفته باشید. در چنین شرایطی دست شما تاپپیر دارد، اما کیکر ضعیف میتواند باعث ازدسترفتن یک پات بزرگ شود.
تأثیر پوزیشن بر استراتژی پری فلاپ
پوزیشن مشخص میکند در هر دور شرطبندی چه زمانی باید تصمیم بگیرید. هرچه دیرتر نوبت شما برسد، اطلاعات بیشتری از رفتار حریفان خواهید داشت.
به همین دلیل، محدوده دستهای قابلبازی از پوزیشنهای ابتدایی باید بستهتر باشد و هرچه به باتن نزدیک میشوید، میتوانید دستهای بیشتری را وارد بازی کنید.
پوزیشن ابتدایی
در پوزیشن ابتدایی چند بازیکن بعد از شما هنوز تصمیم نگرفتهاند. ممکن است یکی از آنها دست بسیار قوی داشته باشد و ریز یا تریبت کند.
در این موقعیت بهتر است با محدوده بستهتری بازی کنید. جفتهای بالا، آس و شاه قوی و برخی دستهای همخال قدرتمند معمولا گزینههای مناسبتری هستند.
ورود به پات با دستهایی مانند K9، Q8 یا A6 خارج از خال از پوزیشن ابتدایی اغلب شما را در موقعیت نامناسبی قرار میدهد.
پوزیشن میانی
در پوزیشن میانی میتوان کمی دستهای بیشتری بازی کرد، اما هنوز چند بازیکن بعد از شما حضور دارند. بنابراین بازکردن بیش از حد محدوده همچنان خطرناک است.
جفتهای متوسط، کارتهای بزرگ همخال و برخی آسهای همخال در این موقعیت ارزش بیشتری پیدا میکنند.
کاتآف و باتن
کاتآف و باتن بهترین پوزیشنها برای ورود به پات هستند. در این نقاط تعداد کمتری بازیکن بعد از شما باقی مانده و احتمال بردن بلایندها بدون دیدن فلاپ بیشتر است.
در باتن میتوانید با محدوده بازتری ریز کنید، بهخصوص زمانی که همه بازیکنان قبل از شما فولد کردهاند. البته بازبودن محدوده به این معنا نیست که هر دو کارت بیربطی را که دیلر جلویتان انداخته، فقط چون باتن هستید بازی کنید.
اسمال بلایند و بیگ بلایند
بلایندها از نظر پریفلاپ شرایط خاصی دارند، زیرا بخشی از چیپهای خود را از قبل وارد پات کردهاند.
با این حال، اسمال بلایند در مراحل بعدی معمولا خارج از پوزیشن بازی میکند. به همین دلیل، کالکردن گسترده از اسمال بلایند میتواند اشتباه پرهزینهای باشد.
بیگ بلایند بهدلیل مبلغی که از قبل پرداخت کرده، در برابر برخی ریزها میتواند با محدوده بیشتری دفاع کند. اما این موضوع به معنای کالکردن با هر دستی نیست.
یک راهنمای تقریبی برای محدوده اوپن ریز
این درصدها قانون نیستند و بسته به تعداد بازیکنان میز و سبک بازی تغییر میکنند، اما بهعنوان نقطه شروع کمک میکنند تصور کنید هر پوزیشن چقدر باید باز بازی کند. ارقام زیر برای یک میز ششنفره تقریبیاند و منظور، درصد دستهایی است که وقتی همه قبل از شما فولد کردهاند با آنها اوپن ریز میکنید:
- پوزیشن ابتدایی: حدود ۱۵ تا ۱۸ درصد دستها
- پوزیشن میانی: حدود ۱۸ تا ۲۲ درصد
- کاتآف: حدود ۲۵ تا ۳۰ درصد
- باتن: حدود ۴۰ تا ۵۰ درصد
- اسمال بلایند: حدود ۳۵ تا ۴۵ درصد
هرچه به باتن نزدیکتر میشوید محدوده بازتر میشود، چون بازیکنان کمتری بعد از شما ماندهاند و پوزیشن بعد از فلاپ هم معمولا به نفع شماست. در میزهای دهنفره همین درصدها کمی بستهتر میشوند.
اوپن ریز چیست؟
اگر تمام بازیکنان قبل از شما فولد کرده باشند و شما اولین نفری باشید که مبلغ شرط را افزایش میدهد، اقدام شما اوپن ریز نام دارد.
در بسیاری از موقعیتها، ورود به پات با ریز بهتر از لیمپکردن است. ریز به شما دو راه برای بردن دست میدهد:
- ممکن است تمام بازیکنان فولد کنند و بلایندها را ببرید.
- اگر کال شوید، با یک محدوده نسبتا قوی وارد فلاپ میشوید.
اندازه اوپن ریز به نوع بازی، اندازه استک، پوزیشن و رفتار میز بستگی دارد. در بازیهای معمولی، اندازهای حدود ۲ تا ۳ برابر بیگ بلایند رایج است؛ اما نباید یک عدد را بدون توجه به شرایط در تمام میزها تکرار کرد.
در میزهایی که بازیکنان بیش از حد کال میکنند، گاهی ریز بزرگتر با دستهای قدرتمند منطقی است. در میزهای بستهتر، اندازه کوچکتر نیز ممکن است همان نتیجه را ایجاد کند.
لیمپکردن در پریفلاپ
لیمپ زمانی اتفاق میافتد که بازیکن بهجای ریز، فقط مبلغ بیگ بلایند را کال میکند.
بازیکنان مبتدی زیاد لیمپ میکنند، چون میخواهند با هزینه کم فلاپ را ببینند. مشکل اینجاست که لیمپ معمولا ابتکار عمل را به بازیکنان بعدی میدهد و باعث تشکیل پاتهای چندنفره میشود.
وقتی چند بازیکن وارد پات شوند، ارزش دستهایی مانند تاپپیر کاهش پیدا میکند و احتمال ساختهشدن دستهای قویتر افزایش مییابد.
این به آن معنا نیست که لیمپ در تمام موقعیتها ممنوع است. در برخی بازیهای خاص، تورنمنتها یا استراتژیهای پیشرفته، لیمپ میتواند کاربرد داشته باشد. اما برای بازیکن تازهکار، بازی با رویکرد «ریز یا فولد» معمولا سادهتر و منظمتر است.
واکنش به ریز بازیکن دیگر
وقتی بازیکنی پیش از شما ریز داده، دیگر نمیتوانید دست خود را مانند شرایطی بازی کنید که همه فولد کردهاند. اکنون باید علاوه بر کارتها و پوزیشن خود، محدوده احتمالی ریزکننده را هم در نظر بگیرید.
سه انتخاب اصلی دارید:
- فولد
- کال
- تریبت
چه زمانی فولد کنیم؟
اگر دست شما مقابل محدوده ریز حریف ضعیف است یا بعد از فلاپ بهسختی بازی میشود، فولد بهترین تصمیم است.
فولدکردن نشانه ضعف نیست. در واقع بخش بزرگی از استراتژی پوکر به کنارگذاشتن دستهایی مربوط میشود که ادامهدادن آنها ارزش کافی ندارد.
بازیکنی که نمیتواند فولد کند، مجبور میشود هزینه کنجکاوی خود را در فلاپ، ترن و ریور پرداخت کند.
چه زمانی کال کنیم؟
کال زمانی مناسب است که دست شما قدرت کافی برای ادامه داشته باشد، اما تریبتکردن گزینه بهتری نباشد.
برای کال باید به این عوامل توجه کنید:
- پوزیشن شما نسبت به ریزکننده
- اندازه ریز
- تعداد بازیکنان باقیمانده
- اندازه استک مؤثر
- احتمال تریبت بازیکنان بعدی
- شیوه بازی حریف
کالکردن از باتن با کالکردن از اسمال بلایند یکسان نیست. در باتن معمولا بعد از فلاپ پوزیشن دارید، اما از اسمال بلایند احتمالا باید تمام مراحل بعدی را زودتر از حریف تصمیم بگیرید.
چه زمانی تریبت کنیم؟
تریبت به معنای افزایش مجدد شرط بعد از ریز اولیه است. این حرکت میتواند برای ارزش یا بهعنوان بلوف انجام شود.
دستهایی مانند AA، KK، QQ و AK معمولا گزینههای طبیعی برای تریبت ارزشی هستند. در برابر بازیکنانی که با محدوده بسیار باز ریز میکنند، میتوان دستهای بیشتری را نیز برای ارزش تریبت کرد.
تریبت بلوفی به شناخت دقیقتر محدودهها، پوزیشن و رفتار حریف نیاز دارد. بازیکن تازهکار بهتر است ابتدا تریبت ارزشی خود را منظم کند و بعد سراغ بلوفهای پیچیدهتر برود.
اندازه مناسب تریبت
اندازه تریبت به پوزیشن و اندازه ریز اولیه بستگی دارد.
وقتی در پوزیشن هستید، معمولا میتوانید اندازه کوچکتری انتخاب کنید. وقتی خارج از پوزیشن قرار دارید، تریبت بزرگتر میتواند کال را برای حریف دشوارتر کند و نسبت استک به پات را کاهش دهد.
برای مثال، اگر حریف تا ۲.۵ بیگ بلایند ریز کند، یک تریبت در پوزیشن ممکن است حدود ۷.۵ تا ۹ بیگ بلایند باشد. خارج از پوزیشن، اندازهای مانند ۹ تا ۱۱ بیگ بلایند میتواند منطقیتر باشد.
این اعداد قانون ثابت نیستند. تعداد کالرها، اندازه استک و سبک بازی میز میتواند اندازه مناسب را تغییر دهد.
اهمیت اندازه استک در پریفلاپ
تصمیم درست فقط به کارت و پوزیشن وابسته نیست. اندازه استک مؤثر نیز اهمیت زیادی دارد.
استک مؤثر، کوچکترین استک میان بازیکنانی است که در دست حضور دارند. اگر شما ۱۰۰ بیگ بلایند و حریف ۳۰ بیگ بلایند داشته باشد، استک مؤثر همان ۳۰ بیگ بلایند است؛ چون بیشتر از آن را نمیتوانید از حریف ببرید.
بازی با استک عمیق
وقتی استکها عمیقاند، دستهایی مانند جفتهای کوچک و کانکتورهای همخال ارزش بیشتری پیدا میکنند، زیرا در صورت ساختن دست قوی میتوانند پات بزرگی ببرند.
در عین حال، بازی با یک جفت معمولی در استک عمیق نیازمند احتیاط بیشتری است. هرچه پول بیشتری پشت دست باقی مانده باشد، اشتباه در ترن و ریور گرانتر تمام میشود.
بازی با استک کوتاه
با استک کوتاه، ارزش کارتهای بزرگ و جفتهای بالا افزایش پیدا میکند. در مقابل، دستهایی که برای ساختن استریت یا فلاش به چند مرحله نیاز دارند، بخشی از ارزش خود را از دست میدهند.
در تورنمنتها، وقتی استک به محدوده کوتاه میرسد، برخی تصمیمها به فولد یا آل این محدود میشوند. در این شرایط کالکردن یک ریز و سپس فولد روی فلاپ میتواند بخش بزرگی از استک را بدون دلیل مصرف کند.
تفاوت استراتژی پری فلاپ در کشگیم و تورنمنت
اصول اصلی در هر دو نوع بازی مشابه است، اما ساختار بازی تصمیمها را تغییر میدهد.
در کشگیم معمولا میتوانید پس از ازدستدادن چیپ دوباره موجودی خود را تکمیل کنید و بلایندها نیز ثابت باقی میمانند. بنابراین تصمیمها بیشتر بر ارزش انتظاری هر دست متمرکز هستند.
در تورنمنت، بلایندها افزایش پیدا میکنند و چیپ ازدسترفته را نمیتوان بهسادگی جایگزین کرد. اندازه استک، مرحله تورنمنت، فشار جایزه و نزدیکشدن به حباب روی تصمیمهای پریفلاپ اثر میگذارند.
برای مثال، یک دست ممکن است با ۶۰ بیگ بلایند فقط یک اوپن ریز معمولی باشد، اما با ۱۰ بیگ بلایند به آل این مستقیم تبدیل شود.
شناخت سبک بازیکنان قبل از فلاپ
چارتهای دست شروع مفید هستند، اما پوکر فقط اجرای مکانیکی یک جدول نیست. رفتار بازیکنان میز باید روی تصمیم شما اثر بگذارد.
بازیکن بسته
بازیکن بسته دستهای کمی بازی میکند. اگر چنین بازیکنی از پوزیشن ابتدایی ریز یا تریبت بزرگی انجام دهد، معمولا باید محدوده قویتری برای او در نظر بگیرید.
کالکردن گسترده مقابل این بازیکن با دستهای متوسط معمولا تصمیم خوبی نیست.
بازیکن شل
بازیکن شل با دستهای بیشتری وارد پات میشود. در برابر او میتوانید برخی دستها را برای ارزش بیشتر تریبت کنید.
البته شلبودن به معنای ضعیفبودن نیست. بعضی بازیکنان حرفهای محدوده بازتری دارند، اما بعد از فلاپ تصمیمهای بسیار دقیقی میگیرند.
بازیکن تهاجمی
بازیکن تهاجمی زیاد ریز و تریبت میکند. مقابل او نباید هر بار منتظر جفت آس بمانید، اما گسترش محدوده مقابله باید حسابشده باشد.
اگر فقط بهدلیل عصبانیت بخواهید «جلویش بایستید»، احتمالا دقیقا همان واکنشی را نشان میدهید که او انتظار دارد.
بازیکن منفعل
بازیکن منفعل بیشتر کال میکند و کمتر ریز میدهد. ریز ناگهانی چنین بازیکنی میتواند نشاندهنده محدوده قوی باشد.
در برابر بازیکنان منفعل، معمولا بهتر است با دستهای خوب برای ارزش شرط بیشتری بگیرید و بلوفهای بیهدف را کاهش دهید.
اشتباهات رایج در پریفلاپ
بازیکردن دستهای بیش از حد
رایجترین اشتباه بازیکنان تازهکار این است که نمیخواهند هیچ دستی را از دست بدهند. آنها تصور میکنند چون دو کارت دریافت کردهاند، باید حداقل فلاپ را ببینند.
نتیجه این رفتار، ورود مداوم به پات با دستهای ضعیف و قرارگرفتن در موقعیتهای دشوار است.
نادیدهگرفتن پوزیشن
یک دست متوسط روی باتن میتواند قابلبازی باشد، اما همان دست از پوزیشن ابتدایی ارزش بسیار کمتری دارد.
استفاده از یک محدوده ثابت در تمام صندلیها، مزیت اطلاعاتی پوزیشن را نادیده میگیرد.
کالکردن زیاد در برابر ریز
کال آسانترین دکمه روی میز است و دقیقا به همین دلیل بیش از حد استفاده میشود.
پیش از کال از خودتان بپرسید:
- مقابل چه محدودهای قرار دارم؟
- بعد از فلاپ پوزیشن دارم؟
- اگر جفت بسازم، دستم چقدر قوی خواهد بود؟
- آیا احتمال تریبت بازیکنان بعدی وجود دارد؟
- برنامه من برای فلاپ چیست؟
اگر پاسخ مشخصی ندارید، فولد اغلب انتخاب بهتری است.
تغییر اندازه ریز بر اساس قدرت دست
برخی بازیکنان با دست قوی ریز بزرگ و با دست متوسط ریز کوچک میدهند. این الگو اطلاعات مستقیمی درباره قدرت دست آنها در اختیار رقبا قرار میدهد.
بهتر است در موقعیتهای مشابه، اندازه ریز نسبتا ثابتی داشته باشید و فقط بر اساس شرایط میز آن را تغییر دهید.
دفاع احساسی از بلایندها
پرداخت اسمال بلایند یا بیگ بلایند به این معنا نیست که باید از آن مبلغ دفاع کنید. چیپ واردشده به پات دیگر متعلق به استک شما نیست.
کالکردن با دست ضعیف فقط به این دلیل که «قبلا پول داخل پات گذاشتهاید»، نمونهای از تصمیمگیری بر اساس هزینه ازدسترفته است.
تقلید از بازیکنان حرفهای
ممکن است در یک ویدیو ببینید بازیکن حرفهای با دست ضعیف تریبت میکند و پات بزرگی میبرد. چیزی که دیده نمیشود، تحلیل محدوده، سابقه بازی، اندازه استک و دلیل انتخاب آن حرکت است.
کپیکردن حرکت بدون فهمیدن منطق آن، استراتژی نیست؛ فقط بازسازی صحنه جرم است.
یک چارچوب ساده برای تصمیمگیری پریفلاپ
پیش از هر تصمیم، این مراحل را بهترتیب بررسی کنید:
۱. پوزیشن من کجاست؟
ابتدا مشخص کنید در پوزیشن ابتدایی، میانی، کاتآف، باتن یا بلایندها هستید.
۲. بازیکنان قبل از من چه کردهاند؟
آیا همه فولد کردهاند؟ کسی لیمپ کرده؟ یک ریز وجود دارد؟ چند بازیکن ریز را کال کردهاند؟
۳. دست من مقابل محدوده آنها چقدر قدرت دارد؟
فقط به ظاهر کارتهای خود نگاه نکنید. یک دست مانند AJ ممکن است مقابل ریز باتن قوی باشد، اما مقابل ریز بازیکن بسیار بسته از پوزیشن ابتدایی شرایط متفاوتی دارد.
۴. اندازه استک مؤثر چقدر است؟
استک کوتاه، متوسط و عمیق به برنامههای متفاوتی نیاز دارند.
۵. بعد از فلاپ در پوزیشن هستم؟
دستهای متوسط در پوزیشن بهتر بازی میشوند. خارج از پوزیشن باید محدوده بستهتر و برنامه روشنتری داشته باشید.
۶. هدف من از ریز یا کال چیست؟
اگر ریز میکنید، مشخص کنید برای ارزش است یا بلوف. اگر کال میکنید، بدانید در چه فلاپهایی ادامه میدهید.
مثالهای کاربردی از تصمیمهای پریفلاپ
مثال اول: ریز با دست قوی
در پوزیشن میانی QQ دارید و تمام بازیکنان قبل از شما فولد کردهاند. این دست باید تقریبا همیشه با ریز وارد بازی شود.
لیمپکردن ممکن است چند بازیکن را ارزان وارد پات کند و شرایط بعد از فلاپ را دشوارتر سازد.
مثال دوم: دست متوسط در پوزیشن ابتدایی
در اولین صندلی بعد از بلایندها KJo دارید. چند بازیکن تهاجمی نیز بعد از شما نشستهاند.
اگرچه KJ ظاهر مناسبی دارد، اما ممکن است مقابل دستهایی مانند AK، KQ، AJ یا جفتهای بالا تحت سلطه قرار بگیرد. فولد در چنین موقعیتی تصمیم قابلقبولی است.
مثال سوم: استفاده از پوزیشن
همه بازیکنان تا باتن فولد کردهاند و شما A8s دارید. این دست میتواند گزینه مناسبی برای اوپن ریز باشد؛ زیرا فقط دو بازیکن در بلایندها بعد از شما باقی ماندهاند و در صورت کالشدن نیز بعد از فلاپ پوزیشن خواهید داشت.
مثال چهارم: مقابله با ریز بازیکن بسته
یک بازیکن بسیار بسته از پوزیشن ابتدایی ریز میکند و شما در کاتآف AQo دارید.
AQ دست قدرتمندی است، اما محدوده ریز بازیکن بسته میتواند شامل دستهایی باشد که شما را تحت سلطه قرار میدهند. در این وضعیت، تصمیم میان کال، فولد یا تریبت به اندازه ریز، استک و رفتار دقیق حریف وابسته است. نباید فقط به نام دست نگاه کرد.
مثال پنجم: تریبت برای ارزش
بازیکنی از باتن مرتب با محدوده باز ریز میکند و شما در بیگ بلایند AK دارید. تریبت در این موقعیت معمولا انتخاب مناسبی است، چون دست شما مقابل محدوده باز باتن قدرت بالایی دارد.
چگونه استراتژی پری فلاپ خود را تقویت کنیم؟
برای پیشرفت، لازم نیست صدها ترکیب را در یک شب حفظ کنید. بهتر است محدودهها را مرحلهبهمرحله یاد بگیرید.
ابتدا روی این موارد تمرکز کنید:
- محدوده اوپن ریز از هر پوزیشن
- دستهای مناسب برای کال در برابر ریز
- محدوده تریبت ارزشی
- دفاع از بیگ بلایند
- تغییر تصمیم بر اساس اندازه استک
پس از هر جلسه، دستهایی را که در پریفلاپ درباره آنها تردید داشتهاید یادداشت کنید. بررسی همین موقعیتها از مرور تصادفی صدها دست مفیدتر است.
همچنین بهتر است عملکرد خود را بر اساس کیفیت تصمیم ارزیابی کنید، نه نتیجه یک دست. ممکن است با AA آل این شوید و ببازید، اما تصمیم شما همچنان درست بوده باشد. از طرف دیگر، ممکن است با یک دست ضعیف کال اشتباهی انجام دهید و بهطور اتفاقی برنده شوید. نتیجه خوب، تصمیم بد را درست نمیکند.
جمعبندی
استراتژی پری فلاپ از انتخاب درست دست شروع میشود، اما به همانجا محدود نمیماند. پوزیشن، اندازه استک، اقدام بازیکنان قبلی و سبک حریفان همگی باید پیش از ورود به پات بررسی شوند.
برای تصمیم بهتر، بهجای اینکه فقط بپرسید «کارت من خوب است یا نه؟»، این سوالها را مطرح کنید:
- از چه پوزیشنی بازی میکنم؟
- چه کسی قبل از من وارد پات شده است؟
- محدوده احتمالی او چیست؟
- بعد از فلاپ در پوزیشن خواهم بود؟
- در برابر ریز یا تریبت چه برنامهای دارم؟
بازیکنی که در پریفلاپ انتخابهای منظمتری دارد، کمتر مجبور میشود در مراحل بعدی با یک جفت ضعیف، کیکر نامناسب یا پات بیش از حد بزرگ دستوپنجه نرم کند. قرار نیست هر دستی را ببرید؛ قرار است دستهای اشتباه کمتری بازی کنید.
سوالات متداول درباره استراتژی پری فلاپ
بهترین دستهای پریفلاپ کداماند؟
AA، KK، QQ و AK از قویترین دستهای شروع در تگزاس هولدم هستند. با این حال، نحوه بازی آنها به پوزیشن، اقدام حریفان و اندازه استک بستگی دارد.
آیا باید با هر آس وارد بازی شد؟
خیر. آسهای ضعیف، بهخصوص خارج از خال، ممکن است در برابر آسهایی با کیکر بالاتر تحت سلطه قرار بگیرند. پوزیشن و اقدام بازیکنان قبلی باید در تصمیم شما لحاظ شود.
ریز بهتر است یا کال؟
هیچ پاسخ ثابتی وجود ندارد. در بسیاری از موقعیتهایی که اولین بازیکن وارد پات هستید، ریز انتخاب بهتری از لیمپ است. اما در برابر ریز حریف، بسته به دست و شرایط ممکن است کال، تریبت یا فولد مناسب باشد.
آیا استفاده از چارت پریفلاپ ضروری است؟
چارت به بازیکن کمک میکند محدودههای اولیه منظمتری داشته باشد، اما نباید بدون توجه به اندازه استک، سبک حریفان و شرایط میز اجرا شود.
چرا پوزیشن در پریفلاپ مهم است؟
پوزیشن مشخص میکند چند بازیکن بعد از شما تصمیم میگیرند و در مراحل بعدی چه زمانی نوبت شما میرسد. هرچه دیرتر تصمیم بگیرید، اطلاعات بیشتری از اقدامات حریفان خواهید داشت.
آیا لیمپکردن همیشه اشتباه است؟
خیر، اما بازیکنان تازهکار معمولا بیش از حد لیمپ میکنند و بدون برنامه وارد پاتهای چندنفره میشوند. رویکرد ریز یا فولد در بسیاری از موقعیتها تصمیمگیری را سادهتر میکند.
نظر تو درباره این دست چیه؟
سوال، تجربه یا برداشتت را بنویس. بعد از بررسی، دیدگاهت زیر همین مقاله منتشر میشود.